ويژگى هاى غيبت امام زمان

 

bfd997

اين كه غيبت امام زمان (علیه السلام) چگونه است و چه خصوصياتى دارد، در برخى از احاديث معصومين (علیهم السلام) مورد بحث قرار گرفته، لكن هرگز نمى توان از مجموعه اين احاديث به تصويرى روشن و قطعى از چگونگى غيبت آن بزرگوار دست يافت. از اين رو آن چه در پى مى آيد تنها بيانگر برخى از اين ويژگى ها است: ۱- همانند خورشيد است، آن زمان كه ابرها آن را پوشانيده باشند. «كما ينتفعون بالشمس اذا سترها سحاب» ۲- مردم او را مى بينند ولى نمى شناسند. «يجعل الله بينه و بين الخلق حجاباً يرونه و لايعرفونه» ۳- هر سال در مراسم حج شركت مى كند و در عرفات مى ايستد و به دعاى مومنين آمين مى گويد «و انه ليحضر الموسم فى كل سنة و يقف بعرفة فيومن على دعاء المومن» ۴- اگر چه شخص او از ديدگان مردم غايب مى گردد لكن ياد او از دل هايشان نمى رود. «ان غاب عن الناس شخصه فى حال هدنة لم يغب عنهم مثبوت علمه» ۵ -بسيارى از شيفتگان و دلدادگان، توفيق ديدار و شناخت او را يافته اند. ۶- مكان مشخصى ندارد و بيشتر در صحراها و اطراف شهرهاى نامشخص زندگى مى كند. ۷- او به دور از مساكن ستمگران و به طور ناشناخته همچون ساير انسان ها، در مسكنى خاص به سر مى برد و همانند مردم به غذا و پوشاك و استراحت نيازمند است و همسر و فرزند نيز دارد. ۸- در مجالس مردم شركت مى كند و بر فرش هاى آنان قدم مى گذارد و در كوچه و بازارهايشان راه مى رود. ۹- گاهى حكمت الهى اقتضا مى كند كه امام زمان (ع) در مكانى حاضر باشد، ولى ديده نشود. امام رضا (ع) فرمود: «لايرى جسمه» و امام صادق (ع) فرمود: «يغيب عنكم شخصه» و گاهى حكمت بر آن است كه ديده شود لكن شناخته نشود.